Σκοτεινότατο τριήμερο.
Δεν ερμήνευσα σωστά και εγκαίρως τα ανεπαίσθητα σημάδια.
Και ξαφνικά
Μαύρη μυρμηγκότρυπα.
Αλλά έτσι είναι όταν ταξιδεύεις με ταχύτητες φωτός.
I have done my homework.
Επέστρεψα ευελπιστώ αρκετά συμπεράσματα μπροστά (ευτυχώς όχι με τις ανάλογες ρυτίδες, γιατί που λεφτά για botox)
Keep walking.
(Κλισέ)
(Αν και καλό ουίσκυ)
Φιλιά αγαπημένε μου Κομφούκιε!
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009
ΥΓ 2 και κάτι
Το προ ημερών "στιχούργημα" ήταν από τα εύκολα.
Δε θα το παρουσίαζα. Είναι αδούλευτο. (Όχι από τα αδούλευτα που μπορούν να σταθούν, γιατί υπάρχουν κι αυτά)
Ωστόσο
η μεγάλη του αξία (για μένα)
είναι το αυθόρμητο της στιγμής
που μοιράστηκε.
Δε θα το παρουσίαζα. Είναι αδούλευτο. (Όχι από τα αδούλευτα που μπορούν να σταθούν, γιατί υπάρχουν κι αυτά)
Ωστόσο
η μεγάλη του αξία (για μένα)
είναι το αυθόρμητο της στιγμής
που μοιράστηκε.
Χαρά.
Το αποτέλεσμα της αξιοποίησης του δυναμικού. (Με την κατά Μέϊ, ερμηνεία)
Ευχαριστώ. Για τα μαθήματα.
(Κι ας δείχνω σκράπας)
Ευχαριστώ. Για τα μαθήματα.
(Κι ας δείχνω σκράπας)
ΥΓ2
Μην ανησυχείς. Και να ανησυχείς.
Τα πράγματα, δόξα τω Θεώ, είναι δύσκολα και πυκνά.
(Αλλά γυρνάει ορθόδρομος ο Δίας. Δεν ξεμένουμε από ομπρελίτσα. Όσο έχουμε κεφάλι και καρδιά να μπει από κάτω).
Τα πράγματα, δόξα τω Θεώ, είναι δύσκολα και πυκνά.
(Αλλά γυρνάει ορθόδρομος ο Δίας. Δεν ξεμένουμε από ομπρελίτσα. Όσο έχουμε κεφάλι και καρδιά να μπει από κάτω).
YΓ1
Δεν άλλαξε τίποτα από τα γεγονότα της 18ης. Δεν είναι θέμα "πολιτικού πολιτισμού". Είναι θέμα "διαμόρφωσης μιας διαφορετικού είδους δυναμικής", αφού υπάρχει, έτσι κι αλλιώς το πρωτογενές "αστρικό" υλικό, που ποιος ξέρει από ποιο αδελφό σύμπαν προήλθε.
Μπορεί, μπορεί
αν δεν έτρεχα να φτάσω
ήδη να ΄μουνα εκεί.
Αυτό έγραφα σε ανύποπτο χρόνο (αλλά εν τέλει βαθιά, σχεδόν γενετικά υποψιασμένο) κάποτε.
Κι έρχομαι τώρα να πω:
Μια ζωή έκοβα δρόμο (όχι για να φτάσω ντε και καλά γρηγορότερα και σαφώς! όχι ευκολότερα, απλώς για να καταφέρω να φτάσω, λόγω ειδικών δυσκολιών)
και τώρα
μετά από τόόόόσο καιρό
Πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να κόψω δρόμο.
(Για να δούμε το έμαθα το δάσος;)
(Είναι και το τσιγάρο, ελαττώνει τη μνήμη)
(Αλλά όχι τη σωματική, του αντανακλαστικού)
(Εύχομαι)
._
ήδη να ΄μουνα εκεί.
Αυτό έγραφα σε ανύποπτο χρόνο (αλλά εν τέλει βαθιά, σχεδόν γενετικά υποψιασμένο) κάποτε.
Κι έρχομαι τώρα να πω:
Μια ζωή έκοβα δρόμο (όχι για να φτάσω ντε και καλά γρηγορότερα και σαφώς! όχι ευκολότερα, απλώς για να καταφέρω να φτάσω, λόγω ειδικών δυσκολιών)
και τώρα
μετά από τόόόόσο καιρό
Πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να κόψω δρόμο.
(Για να δούμε το έμαθα το δάσος;)
(Είναι και το τσιγάρο, ελαττώνει τη μνήμη)
(Αλλά όχι τη σωματική, του αντανακλαστικού)
(Εύχομαι)
._
Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)